ولایت فاریاب

فارياب آخرین ولایتی است که شمال افغانستان واقع شده . جغرافيه نويسان عرب وخراسان آنرا به اشكال‌‌ "فيرياب- پارياب- بارياب" نيز ضبط كرده اند. در شش قرن اول هجری از شهر هاي معروف وفضل خيز خراسان بشمار ميرفت. قرار نوشتهء (حدود العالم الشرق الي المغرب) تأليف بسال372هجري قمري، در قرن چهارم شهر فارياب از مضافات جوزجان شمرده ميشده وشهري بوده بانعمت وبر شاهراه كاروانها.

مساحت و نفوس:

طبق انتشارات جغرافیای سیاسی افغانستان مساحت مجموعی ولایت فاریاب (27922) کیلومترمربع  قلمداد گردیده وتکاثف نفوس درهرکیلومترمربع (61نفر) وانمود شده است که طبق این ارقام مجموع نفوس ولایت فاریاب 1703242نفر (یک میلیون وهفتصد و سه هزارو دوصد وچهل ودو) میشود ؛ اما در بعضی محافل نفوس فاریاب بیشتر از دوملیون تخمین میگردد.

شهر میمنه مرکز فاریاب:

وجه تسمیۀ میمنه: در گذشته بنامهاي (يهوديه- نسائيه- النساء ومحرقه) نيز ياد ميشده است. در قرن سوم هجري شهريهودان (ميمنهء) امروز ، مركز ادارهء امارت نشين فارياب بوده است.

موءلف کتاب شهرهاي آريانا مينويسد:« ميمنه بار اول از طرف اسراييلي هاييكه (بخت نصر) فرستاده بود، آبادگرديد. ولي بعداء مسلمانان تصرف آن شهر را بفال نيك گرفته، ميمنه گفتند كه معني شهر  ‹خجسته› را ميرساند.»

موقعيت جغرافيايياين ولايت از قسمت شمالي بطور كل با كشور تركمنستان مرز مشترك دارد و ازقسمت شرقي وجنوب شرقي، از طريق ولسوالي بلچراغ با ولايت سرپل، ازقسمت جنوبي از طريق ولسوالي لولاش با ولايت غور وازطريق منطقهء بندر ولسوالي كوهستان و ولسوالي قيصار با ولايت بادغيس، در قسمت شمالشرقي وشرقي ازطريق ولسوالي دولت آباد و ولسوالي اندخوي باولايت جوزجان حدود  جغرافيايي مشترک دارد. طولاني ترين فاصله بين جوزجان وفارياب را دشت ليلي (دشت كعب ) تشكيل ميدهد. فارياب به استقامت غرب کشور آخرين ولايت شمالي افغانستان ميباشد.

سلسله جبال «تير بند تركستان»  كه درقسمت جنوبي ولايت فاریاب ازشرق به غرب امتداد يافته به اندازهء دو- سه هزار متر از سطح بحر ارتفاع داشته تا منطقهء درياي مرغاب در بادغيس و تا هرات امتداد دارد.

ميمنه بين 64 - 66 درجهء طول البلدشرقي و35-37درجهء عرض البلد شمالي واقعا ست.

واحدهای اداری:ولايت فارياب دارای 14  واحد اداري میباشد

میمنه مرکز ولایت فاریاب

ولسوالي پشتونكوت فاصله تا شهر میمنه 5 کیلومتر

ولسوالي المار فاصله تا شهر میمنه 25   كيلو متر

ولسوالي قيصار                      =  64  كيلو متر

ولسوالي خواجه سبزپوش         =  24  كيلو متر

ولسوالي شيرين تگاب              =  55   كيلو متر

ولسوالي دولت آباد                  =  63   كيلو متر

ولسوالي بلچراغ

ولسوالي گرزوان                    = 90   كيلو متر

ولسوالي چهارگانۀ اندخوي        =  129 كيلو متر

ولسوالي خانچارباغ

ولسوالي قرمقول

ولسوالي قورغان

ولسوالي كوهستان ( لولاش )

همچنان ولايت فارياب داراي سه ولسوالي پیشنهاد شده اما منظور ناشده نیز است که عبارت اند ار:

ولسوالي خواجه موسي

ولسوالي چهل گزي

ولسوالي بندر(دركوهستان)

بندر ترانزیتی آقینه (یکی از معابر راه ابریشم) مرز مشترک افغانستان ـ  ترکمنستان در ولسوالی اندخوی واقع شده است. از این بندر روزانه صدها وسایط بار بری کشور های ترکمنستان، ایران و ترکیه اموال تجارتی را به افغانستان و از افغانستان انتقال میدهند.

شهر میمنه که شامل 9 ناحیه است، حدود 200 هزار نفوس دارد.

قریه جات:

 

فاریاب دارای 1450 قریه میباشد.  بنابر گفته مسؤولین ریاست احیا و انکشاف دهات، آنها صرف توانسته اند که از آنجمله1324 قریه را ثبت نموده و 1044 قریه را تحت پوشش پروگرام همبستگی ملی قرار دهند.

اقوام ساکن:

جمعيت اساسي فارياب را در حدود هشتاد وپنج در صد مردم ترک تبار اوزبيک تشکيل ميدهد واز اقوام ديگر ساکن فارياب ميتوان از تاجيکها, ترکمن ها  وپشتونها نام گرفت.

مردم فارياب از لحاظ اخلاق اجتماعي مردماني حليم, بردبار , مهمان نواز , شجاع  وباهمت ميباشند.

زبانهای رایج: اوزبیکی، دری، پشتو ، ترکمنی  

اقليم:

 

اقليم فاریاب بري است. نه تابستان ميمنه طاقت فرسا  ونه زمستان آن شديد ومتمادي است؛ بلكه  اقليم آن متوسط و معتدل وآب وهواي آن بويژه در بهار باراني میباشد. روی این ملحوظ در قدیم این ولایت را گدام افغانستان میگفتند البته که حاصلات فراوان زراعتی را در قبال دارد. البته گرمی تابستان تا 36 درجه سانتیگراد نیز بالا میرود.

آبدات تاریخی و فرهنگی:در ولایت فاریاب ده ها باب زیارتگاه وجود دارد.

-  زیارت امام صاحب در 12 کیلومتری شهر میمنه که منسوب به امام هفتم می دانند و همه ساله روز هفتم سال نو علم یا پرچم در آن بر افراشته شده تا چهل روز مردم به ریارت میروند.

-  زیارت شاه مردان (قدمگاه حضرت علی رض) در ولسوالی اندخوی که در آن نیز در اول سال پرچم برافرشته میشود تا 40 روز باقی میماند.

-  آرامگاه تاريخي آلتي خواجهء عزيزان( اصحاب کهف) در داخل مغارۀ شش جسدي که چادرها آنرا پوشيده است محسوس ميگردد. در طرف شرقي اين اجساد، جسد هاي خشکيدهء يک باز، يک آهو، يک سگ شکاري که دهن آن در ران آهو چسبيده، مشاهده ميشود. مانند داستانی که در قصص الانبیاء جود دارد.

-  زيارت لقمان حكيم: اين آرامگاه بقول مردم به لقمان حكيم ( لقمان باعورا )كه قصةآن در قرآن مجيد آمده است منسوب است در قريه ((لقمان پوگاني )) درفاصله چهارده كيلو متري شرق مركز ولسوالي خواجه سبز پوش موقعیت دارد.
-  آرامگاهي بنام دانيال پيامبر(ع) بالاي كوه در ولسوالي المار و جود دارد در پهلوي آن چشمه آب گوارا جريان دارد.

-  زيارت بتوجان بابا در ولسوالی پشتونکوت، خواجه سبزپوش، خواجه المار، آرامگاه خواجه اسحاق که بنام هریک از این مردان بزرگ ولسوالی های مسمی است، خواجه گلگون ولي در 5 کیلو متری غرب شهر میمنه، خواجه هشتمين در کوهستان، زيارت قل خواجه احمد يسوي، آرامگاه غايب اوليا: مردم خاك اين زيارت را گرفته گل نموده و به شكم اطفال خود ميمالند، كه قبضيت اطفال مرفوع كردد، زيارت و آرامگاه خواجه بلچراغ و آرامگاه تربت جان بابا در شهر میمنه واقع شده است.

چشمهء گر گاو (گرگ آب) دربلچراغ در نزديک حمام چشمه، چشمۀ آب بنام (گرگاو) شهرت دارد براي مواشي وحيوانات گرگ زده که با آن شسته شود مفيد بوده وآثار گرگ زدگي از بین میرود.
چشمه گرم در منطقه چهل گزی ولسوالی قیصار است کسانیکه به بدن خود بخار و تب داشته باشند به آن غسل میکنند شفا یاب میشوند.

مخروبه ها وآثار باستانی ميمنه:

-    تپۀ ميسره (خواجه ميسره) در جنوبشرق شهر ميمنه به فاصلهء هفت كيلو متري.

-    حوض سلطان سنجر ماضي ( جلال الدين اكبر پسرسلطان محمد خوارزمشاه) اين محل درقسمت جنوبشرقي غورۀ قيصار قرار دارد فقط نام وآ ثاركمي ازاين حوض تاريخي باقيمانده است.

-    بند سلطان سنجر که محل مركز تابستاني يا قصر ييلاقي جلال الدين اكبر بوده كه براثر جنگهاي خونين زير آب وخاك مدفون شده است. ازمدت سه دهه بدينسو آثار گرانبهايي شامل زيورات، ظروف، كمربندهاي زرين دانه نشان، دانه هاي قيمتي وغيره زيورات وآ لات مرصع كاري شده وصندوقچه هاي ظريف از زير این تودهءخاك بيرون ميشود كه دست بدست شده وتا خارج از مرزهاي كشور به قيمتهاي هنگفت بفروش ميرسد. اين منطقه مدت سه دهه تمام مورد كاوش وكندنكاري افراد غير مسوول قرار گرفته، هزاران – هزار آثار گرانبها ازآنجا بدست آمده وبفروش رسيده است.

-     مقبرۀ سيف الملوك در قلب شهر میمنه واقع شده که آثار کمی از این مقبره باقی مانده است. سيف الملوك در عصر سليمان نبي ( عليه السلام)، پسر پادشاه يمن ويا مصر ورفيق وهمسال ووفادار او که درجملهء قصهء كتاب( الف ليلة) يا(هزار ويكشب) كه قديم ترين كتاب اساطيري شرق است، میباشد.
اين مقبره قبلاء طي سال 1306  توسط محمد گل مومند در گرماگرم تخريب بالاحصار تاريخي ميمنه قسماً تخريب شده وحیات تاريخي خويشرا ازدست داد. در زمان نايب الحكومه گي مرحوم غلام حيدر عدالت در سال 1335سينماي تاريخي ميمنه بالاي آن اعمار گرديد كه مقبرۀ مذكور را در خويش پوشانيد. بالاخره اين سينما ومقبره درسال1379 درزمان حاكميت وحشت ودهشت طالبان مانند تنديسه هاي بودا به اتش توپ وتانك بسته شده وبطور كامل منهدم گرديد.

كوه سيف الملوك در منطقۀ بندر كوهستان، تخت سيف الملوك در قريۀ جوزك منطقۀ سرحوض بند آبگردان ميمنه و حوض سيف الملوك درقريۀ خواجۀ غار ولسوالي گرزوان وجود دارد.

تعلیم و تربیه:

در ولایت فاریاب دها ادارۀ دولتی وجود دارد که بیش از10 هزار نفر ایفای وظیفه مینمایند و حدود20%  از این کارمندان را زنان تشکیل میدهند.

در  فاریاب یک انستیتوت تحصیلات عالی که شامل (دانشکده های ادبیات و علوم بشری، تعلیم و تربیه، زراعت) میباشد، فعال است و در آن حدود 1500 جوان مصروف تحصیل اند.

کار ساختمان دانشگاه فاریاب در ملکیت وزارت دفاع ملی درساحۀ 75 جریب زمین با هزینۀ 2.5 ملیون دالر امریکایی در شهر میمنه جریان دارد که در سال 2011 تکمیل میگردد.

در این ولایت دو  موسسهء تربیه معلم یکی در شهر میمنه و دیگری در ولسوالی اندخوی وجود دارد.

در فاریاب  445 باب مکتب از جمله 67 باب لیسه ، یک باب دارالعلوم ( دانشکدۀ شرعیات ابومسلم خراسانی) 172 باب متوسطه، 184 باب ابتدائیه ، 11 باب مدرسه ، 9 باب دارالحفاظ و یک باب سواد حیاتی که امورات تدرریسی این مکاتب توسط  8500 آموزگار پیش برده میشود، فعال است. در این مکاتب بالاتر از 275 هزار شاگرد مصروف تعلیم اند که اضافه تر از 40 فیصد شان قشر اناث میباشند.

در فاریاب اضافه از 2200 محراب مسجد موجود است که از آن جمله بیش از 300 محراب مسجد جامع میباشد. چندین مدرسۀ دینی و 72 باب دارالحفاظ در مساجد به شکل غیر رسمی به خاطر تعلیم و تربیۀ فرزندان کشور فعال است.

لیسه های خصوصی آیدین ، رشاد و فاطمة الزهرا نیز در کنار موسسات تعلیمی دولتی فعالیت دارند.
ورزش:
بزکشی یا (اوغلا ق) ، پهلوانی و کشتی گیری و نیزه زنی در این ولایت بسیار معروف است. سپورت فوتبال نیز از ورزشهای مورد توجه جوانان این ولایت به شمار میرود.
15 جمعاً فدراسیون ورزشی در 15 رشته فعالیت دارند.

پیشۀ ها و پیداوار معروف:


زراعت و مالداری، باغ داری، قالین و گلیم بافی و تجارت پیشۀ مردم ولایت فاریاب است.  

معروف ترین قالین افغانستان ( قالین علیخواجه) قاقمه، گلیمهای مرغوب که بازار گرمي در مارکيت هاي ملی و بين المللي دارد, پوست قره گلي، انواع زیره ، هینگ، پشم، شیرین بویه، انواع ميوه هاي تازه وخشک، پسته، چهارمغز، غله جات چون گندم، جو، جواري، نخود، ماش، لوبیا، ارزن، تربوز، خربوزه، انواع کشمش، سبزيجات، کچالو، کنجد، پنبه، تنباکو و زغیر از پیداوار مهم این ولایت میباشد که براي مصرف داخلي وبرخي صادرا ت خارج از ولايت وبين المللي دارد.

میوه جات: انواع انگور، انجیر، سیب، بیهی، شفتالو، زردآلو، آلو، آلوی گیلاس، آلوی مروت از میوه جات مشهور فاریاب است.

سبزیجات: بادنجان، انواع کدو، شلغم، زردک، پیاز،  سیر، کاهو، گشنیز، ملی سرخک، نعنا، تراتیزک، مرچ و گندنه سبزیجاتی است که در فاریاب کشت میشود و حتی در ولایات همجوار نیز صادر میشود.

وضع فرهنگی و علمی:

ولایت فاریاب از فرهنگ و عرفان غنی برخوردار میباشد درگذشتۀ تاریخ افغانستان صدها شاعر نامدار و نویسنده از این ولایت سر برافراشته اند.

شعرا و نویسنده گان نامدارمتقدم ظهیرالدین فاریابی(ظهیر فاریابی)، محمد یحیی نادم قیصاری، جنید الله حاذق، محوی قیصاری، پروفیسور غلام محمد میمنگی نقاش و رسام نام آور، منشی علی رضا، سید ذکریا متخلص میمنگی، مولوی عبدالغنی علمی، ابوالخیر خیری، نظرمحمد نوا، محمد رحیم شیدا، سیداحمد بینا، میر محمد امین قربت، محمد رفیق فطرت ایرگش اوچقون، کریم نزیهی جلوه ، حامد فاریابی و ... میباشند.

شعرا و نویسنده گان معاصر: عبدالغفورپویا فاریابی، داکتر اسدالله حبیب شاعر و رومان نویس شهیر کشور، استاد متین اندخویی، استاد محمد کاظم امینی، محمد رحیم ابراهیم، ذکرالله ایشانچ، رضوانقل تمنا، سیداحمدشاه دولتی، محمد عالم کوهکن، عزیزالله آرال، استاد محمد عالم لبیب،  شاه رضا منشی زاده، بهروز خالقی، سید حفیظ الله فطرت فاریابی، سید تاج الدین تاشقین بهائی، نفیر فاریابی، کبرا کیوان، آی سلطان خیری، داکتر صبور نریمان، عبدالله فوژان، خداینظر عابر، حمیدالله بوتون حیدری، عبدالجلیل آزرم حنیفی و ...

هنررسامی و نقاشی:
پروفیسر غلام محمد میمنگی اولین پروفیسور در آسیایی شرقی و یکی از افتخار آفرینان افغانستان به هنر نقاشی و رسامی درسطح جهان است که در دهۀ دوم قرن حاضر هـ ش  در تبعید ازفاریاب در کابل وفات کرد.

عبدالعزیز روفی رسام و نقاش ماهر که در یک دانۀ برنج بسم الله الرحمن الرحیم را نوشته، محمد کاظم امینی، محمد داود نجفی، استا محمد صدیق حجار، استاغلام محمد حجار، محمد کاظم عرب، سلیمان امینی، از نقاشان ،رسامان و میناتوران مشهور این ولایت اند.

هنرمندان معروف موسیقی: در گذشته آواز خوانان مشهور محلی زیادی چون خدایقل اندخوی، رمضان ایشان، میرزای لنگ، شرف، حیدر، شیرچوچه، عبدالاحد سحر، سبزه گل، رشیده ژاله و ... وجود داشتند.

در زمان کنونی همرای مستانه، محمد امین اندخویی، قطب الدین، عبدالاحد شام و ... از آواز خوانان محلی به شمار میروند.  

سید عبدالبصیر امینی، گل احمد، کنیشکا ترکستانی، ابوبکر احمدی، محمد کاظم یلغوز از آواز خوانان آماتور فعلی در فاریاب هستند.

 

کتابخانه:

کتابخانه ظهیر فاریابی در جنب ریاست اطلاعات و فرهنگ فاریابو

 

رسانه های  شنیداری و دیداری:

تلویزیون ملی فاریاب، رادیوی دولتی، رادیو گوربت، رادیو تمنا، رادیو قویاش نشرات دارند.

رسانه های چاپی: بعد از سقوط امارت طالبان نشریه های آزاد چون صدای ملت، صدای قلم ، حقیقت، کورش، ایشانج، میمنه، کوزگو، آق یول، کل چرتگوی، آیدین، فصلنامۀ اندخوی ورستگاران ظهور کردند؛ اما بنابر عدم وجودیت مظبعه در فاریاب ونبود بنیۀ مالی، بعضی از این نشریه ها به قسم ماهنامه و گاهنامه درمطابع مزار و کابل چاپ میشوند و بعضی از آنها به رکود است.

نشریۀ اولکه ونشریۀ یشیل مربوط حزب جنبش ملی اسلامی، نشریۀ آرمان مجاهد از جمعیت اسلامی، نشریۀ دولتی فاریاب، نشریۀ مدیریت جوانان و نشریۀ ندای ملت مربوط شورای ولایتی نیز به شکل گاهنامه نشرات دارند.

شبکه های کیبلی جهانما و آرزو درشهر میمنه وچندین شبکۀ کیبلی در ولسوالی های خواجه سبز پوش، شیرین تگاب، دولت آباد، قرمقول، اندخوی، خانچارباغ فعالیت دارند.

نهاد های ژورنالیستی و انجمن ها: اتحادیۀ ملی ژورنالیستان فاریاب، اتحادیۀ ژورنالیستان آزاد فاریاب، انجمن فرهنگی فاریاب، انجمن ادبی سلسلۀ موی دوست، بنیادفرهنگی و مدنی ظهیر فاریابی، بنیاد فرهنگی و مدنی ایشانچ، بنیاد مدنی فاریاب، خانه فرهنگی گوهرشاد بیگم، دفتر ولایتی کمیسیون مستقل حقوق بشر، دفتر ولایتی حفظ محیط زیست و حقوق بشر، موسسۀ معاونت برای دفاع از حقوق زنان، مرکز تعلیمی زنان افغان ( اویک) در فاریاب فعال است.

موسسات بین المللی  نماینده گی های یونما،  یو ان دی پی، یونیسف، یو ان اچ سی آر، دبلیو اف پی، صلیب سرخ، حمایه اطفال امریکا، ان آر سی و ان سی ای در فاریاب فعال اند.

بیش از500 تن از نیروهای آیساف در قالب تیم باز سازی ولایتی متشکل از اتباع کشورهای ناروی، ایتوپیا و لیتویا، قطعۀ 500 نفری نظامیان امریکا، لواء نمبر یک قول اردوی 209 شاهین در کنار نیروهای پولیس ملی فاریاب برای تأمین امنیت حضور دارند.

خوراکی ها و پختنی های مشهور: قابلی اوزبیکی ، لاندی پلو ، منتوی دیگی و منتوی تندوری، تکه کباب، بره کباب، چوپان کباب، شیرماهی، آش چکه یی، آش قاشقوی، آش پلو، کچری قروت، ایشلیکی ( کدو را سوراخ کرده در بین آن گوشت، حبوبات و انواع مرچ و مساله علاوه نموده در خمیر پیچانده در زیر آتش دفن و پخته مینمایند)،  دو پیازه از لذیذ ترین خوراکی های مردم فاریاب است.

جلبی، حلوای کنجد، پرورده، پنیر، تلقان توت از شیرینی جاتی است که در فاریاب تهیه میشود.

حیوانات مشهور اهلی: گوسفند قره قول، بز، گاو، اشتر، اسپ، مرکب، قاطر.

حیوانات وحشی: گرگ، خوک، روبا، شغال، خارپشتک، آهو، انواع موشهای صحرایی، موش خرما و... جیره وخرگوش در کوه ودشت های بیکران فاریاب زیاد اند.

پرنده گان:

 

مرغ، مرغابی، کبک، کبوتر، بودنه، عقاب،  باشه، باز، بوم، جولی، مینا، قمری، کلنگ، موسیچه، گنجشک، بلبل، ساهره، زاغ، و ده ها نوع دیگراز پرندگان درفاریاب وجوددارند.

گياهان : انواع زیره، اسپرک،  شیرین بویه،  پودینه،  هنگ، اسپند، خاکشير، اصل سوس، باديان، بارتنگ، بوي مادران، کاسني، گل گاو زبان، بنفشۀ کوهي، گل بابونه، ازمشهورترین گیاهان طبعی و طبی اند که در فاریاب وافر پیدامیشود.

معادن  ومنابع زير زميني: معدن نمک ولسوالی دولت آباد بزرگترین معدن نمک در کشور است که ولایات شمال و شمالغربی از این نمک استفاده مینمایند.

معدن نفت وگاز خواجه ايسيق بولاق معروف به(خواجه اسپلان) در پانزده كيلومتري سرحد كشورتركمنستان و در (45) كيلومتري مركز ولسوالي قيصار قرار دارد.

كار سروي اين معدن بزرگ درسال 1356توسط متخصصين روسي وافغاني در دو نقطه شروع گرديد وبا وقوع كودتاي 1357كار اين معدن متوقف گرديده وتمام دستگاه ها، وسايط، عراده جات ويونت مكمل قواي كار وتفحصات برجا مانده طی مدت 25 سال جنگ غارت گرديد.

مردم مناطق دور ونزديك  تيل پالايش نشده را براي سوخت استفاده نموده ودر بازار ها بفروش ميرسانيدند و برای فعلاً استفاده از آن ممنوع است.

معدن اورانیم در ولسوالی گرزیوان، معدن سنگ مرمر، رخام ، سنگهاي رنگي در ولسوالي المار، معدن گچ در ولسوالی اندخوی، معدن ذغال سنگ در ولسوالی المارکه با امكانات اوليه مورد بهره برداري مردم قرار دارد. معدن آهن ومعدن ذغال سنگ در مناطق قورچي وکوليان مربوط ولسوالی بلچراغ، معدن گوگرد در منطقۀ استانه باباء ولسوالی شيرين تگاب از جملۀ گنجهای پنهانی زیر زمینی اند که در ولایت فاریاب وجود دارد.  

خدمات صحی : در فاریاب یک شفاخانۀ ولایتی 3 شفاخانۀ ولسوالی 4 مرکزصحی تقویتی جامع، 15 مرکز جامع صحی 19 مرکز صحی اساسی 13 مرکز صحی فرعی 12 تیم صحی سیار و 510 تیم رضاکار صحی وجود دارد که در این مراکز 820 تن داکتر و کارمند موظف اند.

مردم شهر میمنه به شمول 8 ولسوالی ( اندخوی، خانچارباغ، قورغان، قرمقول، دولت آباد، شیرین تگاب، خواجه سبزپوش، پشتونکوت) از برق وارداتی کشور ترکمنستان مستفید اند و در فی کیلوات برق 2 افغانی صرفیه میپردازند.

شاهراه حلقوی که ارتباط دهندۀ افغانستان می باشد 7 ولسوالی را به شهر میمنه مرکز ولایت فاریاب وصل نموده تا ولسوالی غورماچ امتداد یافته است. بر علاوه 15 کیلومتر از جاده های شهر میمنه قیر ریزی و کانکریت شده و کاراحداث تقریباً 8 کیلومتر دیگر از جاده شهر میمنه نیز آغاز گردیده است.
صنایع دستی: قرص دوزی ، خامک دوزی ، موره دوزی، لنگی بافی، بافت تکه های "گوپیچه یی" و تکه های ابریشمی توسط کارگاه های چوبی که از آن چپن  ساخته میشود. هرچند این پیشه به رکود مواجه گردیده، بآنهم بازار خوبی دارد.

جواز روغن کشی که از اشتر، قاطر و اسپ برای چالانی وگردش آن به غرض تولید روغن کنجد، زغر، پنبه دانه، تخم خربوزه و... کار گرفته میشود، هنوز هم در فاریاب فعالیت دارد ؛ اما به نسبت واردات روغن های نباتی بیرون از کشور وقیمت بودن کنجید و زغیر این کارگاه ها نیز 70 در صد به رکود مواجه شده اند.
حرفۀ چرمگری که بخشی از پیداوار صنعتی مردم فاریاب بود ومحصولات آن حتی بیرون از کشور صادر میگردید و قسماً نیزدر داخل برای بوت دوزی، کفش دوزی، سفرۀ فامیل ها و غیره کارها استفاده میشد، با وارد شدن چرم های ماشینی و پلاستیکی خارجی، حال چندان خوب و بازاری ندارد.
.

قطب الدین کوهی ـ شهر میمنه ـ قوس 1389